Postbus 10.000, 2620 Hemiksem info@hvk-aem.be +32 3 887 82 42

Pasen… feest of lijden?


Bid om bescherming voor vervolgde christenen tijdens Pasen.

Sarah Fard, een Iraanse christen, zingt een prachtig lied over de opstanding van onze Heere Jezus Christus. Ze zingt in het Farsi over de overwinning in plaats van verlies, zegen in plaats van een vloek, genezing in plaats van wonden. Het is een lied van hoop in een land waar christenen te maken hebben met verlies, smaad en mishandeling.

Foto: Christenen in Iran komen in het geheim samen om te lezen in de Bijbel

Bid u mee voor Iraanse christenen? Enkele door de overheid erkende kerken in  Iran  hebben toestemming om Pasen te vieren. Verreweg de meeste samenkomsten vinden echter onopgemerkt plaats: achter de gesloten deuren van geheime huiskerken.








Bid ook voor broeders en zusters in  Pakistan. De autoriteiten vrezen dat IS-terroristen een aanslag voorbereiden voor Pasen op christenen in de provincie Punjab. Bid dat deze verijdeld wordt. Bid dat God met haat gevulde harten verzacht en verloren mensen thuisbrengt bij Hem.

Foto: Kerksamenkomst in Pakistan

Denk ook aan onze broeders en zusters in  Brunei. Zij mogen hun moslimburen niet meer uitnodigen voor paas- en kerstvieringen. Een tegenvaller, want “de meest effectieve manier voor ons als christenen om ongelovigen te bereiken, is door ons getuigenis en de vruchten van de Geest in ons leven”, zegt een christen daar.

Bedankt voor uw betrokkenheid. We wensen u gezegende Paasdagen!

Foto: Dorp op water in Brunei

Pasen op de Filipijnen

In de Filipijnen worden meer dan elfhonderd politiemensen ingezet om de veiligheid te waarborgen in de aanloop naar Pasen.

Hoewel het Indonesische eiland overwegend katholiek is, worden christenen er de afgelopen jaren steeds vaker het doelwit van moslimextremistische acties. Zo werden afgelopen januari bij een aanslag op een kathedraal in Jolo twintig mensen gedood. Rond Pasen reizen er wereldwijd veel mensen af naar kathedralen en kerken in Indonesië.

Bid om bescherming voor christenen in het land en ook wereldwijd in deze periode.

Bron: International Christian Concern

Foto: Kinderen op de Filipijnen

Bedreiging en mishandeling

Christenen in Kirgizië die bevriend zijn met de vorig jaar mishandelde Sattar Uuly, zijn nu ook zelf het slachtoffer van gewelddadige aanvallen en bedreigingen.

Sattar verbleef in het huis van zijn christelijke oom die zelf niet thuis was. Toen drie mannen de oom niet vonden, reageerden ze zich af op Sattar en mishandelden hem bruut, zodat hij zijn geloof in Jezus op zou geven en weer moslim zo worden. Sattar liep ernstige verwondingen op. Hij deed aangifte, maar de daders zijn nog steeds op vrije voeten en ze bedreigen nu Sattars familie en vrienden.

Bid om bescherming voor Sattar en zijn familie en vrienden.

Bron: International Christian Concern

Foto: Kirgizische jongen op paard

Petr Jasek zat veertien maanden in een Soedanese cel

“De Heilige Geest leerde me wat het betekent te wachten”

Ze noemden hem vies varken of vuile rat. Ze sloegen hem met een stok op zijn schouders, vingers en in zijn maag. Ze lieten hem lang staan of uren zitten met gekruiste benen. Hij moest hun kleren wassen en de wc schoonmaken met zijn blote handen. Petr Jasek, christen uit Tsjechië zat in Soedan gevangen met IS-jihadisten als celgenoot. Ondanks de marteling en vernedering ervoer hij een diepe vrede, zoals hij nog nooit had meegemaakt.

Twee jaar eerder had Petr Jasek een droom, waarin hij in een gevangenis leek te zitten. “Ik zag duidelijk een zware metalen deur, gelig-wit met een klein raampje erin. Ik hoorde duidelijk de klik van de deur toen hij gesloten werd. Ook zag ik in mijn droom dat ik gevangen zat op het moment dat mijn dochter afstudeerde aan de medische faculteit. De droom verontrustte me maar ik wilde het niet delen, zelfs niet met mijn vrouw. Later vergat ik de droom. Maar op het moment dat ik in de cel werd gezet, wist ik het weer. De deur zag er precies hetzelfde uit. Ik denk dat de Heere me al lang van tevoren heeft voorbereid.”

Petr Jasek bezocht vele landen in Afrika om de vervolgde kerk te steunen.

Petr Jasek, regiomanager Afrika van Voice of the Martyrs, een zusterorganisatie van HVK, reisde in december 2015 naar Soedan om na te gaan hoe de situatie daar voor christenen was. “Een Soedanese voorganger toonde me foto’s van verwoeste kerken, vernield op bevel van de regering. Dat alarmeerde me.” Soedan is streng islamitisch en wordt geleid door Omar Al-Bashir, door het Internationaal Strafhof in Den Haag aangeklaagd voor oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid in Darfur.

Brandwonden

In Soedan ontmoet Petr Jasek christenen. Ook schenkt hij geld voor medische hulp aan een christelijke student die ernstige brandwonden had opgelopen tijdens een demonstratie. Nadien vertrekt hij naar de luchthaven.

Hij heeft zijn boardingpass al als hij plotseling op zijn schouder wordt getikt door iemand van de Soedanese veiligheidsdienst. Jasek denkt aan een routinecheck, maar ziet dat het serieus wordt als uit foto’s blijkt dat hij elk moment van zijn verblijf gevolgd is. Hij wordt overgebracht naar een gevangenis in de hoofdstad Khartoem.

Jasek blijft rustig. “Ik was de hele tijd aan het bidden, zelfs al toen ze mijn spullen doorzochten. Op de een of andere manier was de klik een bevestiging dat de Heere me had gewaarschuwd had voor deze situatie.”

Islamitische gebedsoproep

In de eenpersoons cel waarin hij terechtkomt, liggen zes mannen die vijf keer per dag hardop bidden en hardop of zingend uit de Koran lezen. Zijn celgenoten gebruiken Jasek als slaaf. „Ik dacht de hele tijd aan Jezus en wat Hij ervaren had, en loofde en eerde God. Ik zag Hem duidelijk voor me en ervoer de grootste vrede ooit.”

Zijn celgenoten gebruiken hem als slaaf: hij moet hun kleding wassen en met blote handen de wc schoonmaken. Ook laten ze hem lang staan of zitten en slaan ze hem met een houten stok. “Ik dacht de hele tijd aan Jezus en wat Hij ervaren had, en loofde en eerde God. Ik zag Hem duidelijk voor me en ervoer de grootste vrede ooit. Tijdens de mishandelingen bad ik zelfs voor mijn familie en andere gevangenen.”

Niet boos

Jasek is niet boos op de moslimextremisten die zijn leven bedreigden. Hij kijkt terug zonder haat. “Op het moment dat ik God loofde en eerde, gaf God me de troost en kracht om niet terug te slaan toen ze mij sloegen. Het was een bovennatuurlijke kracht die ik kreeg om dit te verdragen.”

Ik huilde

Op een avond werden er veertien jonge Eritreërs gearresteerd, vanwege het illegaal oversteken van de grens. Een innerlijke stem spoorde mij aan hen het Evangelie te vertellen. Ik vertelde hen dat ik vroeger wilde vluchten uit mijn land vanwege het communisme, maar dat God daar een taak voor mij had. Zeker twee van hen bekeerden zich. Ik huilde. Ik weet zeker dat ik een aantal terugzie in de hemel. Ik kreeg vrede, dankte God en zag duidelijk dat Hij een opdracht voor me had. Ik stopte met mijn waaromvragen en begonnen te bidden: hoe wilt U mij gebruiken?”

Nog een les die Petr leerde: “In het westen zijn we gewend aan ‘instant-christendom’. Je bidt en ontvangt het meteen, right now in de naam van Jezus. Maar de Heilige Geest liet me zien wat het betekent te wachten op de Heere en zijn nabijheid te zoeken.

Kapel

Soms heeft Jasek contact met de Soedanese broeders die samen met hem zijn opgepakt. “Als we konden, riepen we elkaar bijbelverzen toe. In één gevangenis konden we zelfs de hele dag samen doorbrengen. Er was een kapel waar we om de beurt preekten voor gevangenen. Zo preekte ik over Johannes 15, over Jezus als de ware wijnstok. Sommige bijbelpassages had ik al vaak gelezen, maar de Heere ontsloot de teksten. Het was een onvergetelijke tijd. We baden niet meer om vrijlating maar wisten dat we er moesten zijn om het Evangelie te brengen, jonggelovigen te bemoedigen en het werk te doen dat God had voorbereid.”

Hongerig

Jasek zat in vijf gevangenissen.  Na maanden gevangenschap krijgt Petr eindelijk een Bijbel. “Ik had er al vaker om gevraagd, omdat moslims wel een Koran hadden, maar ik werd uitgelachen. De Tsjechische ambassadeur had een Bijbel meegebracht en tot mijn verrassing mocht ik die houden. Ik stond bij het celraam voor licht en kon zo de Bijbel lezen tussen acht en vier uur. Ik las van Genesis tot Openbaringen in drie weken, zo hongerig was ik naar het Woord. Omdat ik geen pen of papier had, kerfde ik verzen in de muur om te onthouden. Dit was een bijzondere tijd voor mij en God gebruikte deze om mezelf op te bouwen.

Petr wordt beschuldigd van onder meer spionage, waarop levenslange gevangenis of de doodstraf staat. “Toen ik hoorde over een mogelijke doodstraf, dacht ik aan het vers waarin Jezus na zijn opstanding aan Petrus driemaal vraagt: Hou je van mij? Daarna zegt hij: toen je jong was, ging je waar je wilde, maar nu je ouder bent, zal je geleid worden naar plaatsen waar je niet wilt zijn (naar Joh 21:18). Ik ging door met God te prijzen en met het systematisch uit mijn hoofd leren van bijbelverzen. Want ik wist niet hoe lang ik mijn Bijbel zou hebben.”

Petr’s bijbel die hij ontving in de gevangenis. Hij schreef vele lessen op die God heb leerde in de gevangenis.

Vrij

Onverwacht komt Jasek vrij, na een bezoek van een Tsjechische minister aan Soedan. Enkele seconden voor zijn vrijlating leest Petr Psalm 126:1,2. Meteen daarna kwam de gevangenisdirecteur: ‘Petr, je wordt vandaag vrijgelaten.’

Petr Jasek leerde hoe belangrijk het is te bidden voor de families van gevangen christenen. “We waren het er alledrie over eens dat niet wij degenen waren die het meest leden, maar onze families. Wij wisten in welke situatie we ons bevonden en wij waren met God. Maar onze families hadden geen enkele informatie. Voor hen was het heel belangrijk te weten dat christenen wereldwijd aan het bidden waren. Voor de gevangenen bid ik niet alleen om hun vrijlating, maar ook dat de Heere hen de bovennatuurlijke vrede uit Fil 4:7 geeft. Want als gevangenen deze vrede hebben kan hen niets overkomen.”

Intussen zijn ook de voorgangers en medegevangenen Hassan Abduraheem en Abdulmonem Abdumawla vrijgelaten. Prijst de Heer!

Petr Jasek samen met zijn vrouw en kinderen.

Meer getuigenissen en verhalen als deze lezen?

Abonneer je dan op ons gratis maandblad ” de STEM der Martelaren”

Geef je op

Tien kerken verwoest – Ethiopië

Bijna tienduizend christenen uit het zuiden van Ethiopië kregen onlangs de schrik van hun leven toen tien van hun kerkgebouwen werden verwoest.

Bijbels, muziekinstrumenten, liedboeken en stoelen werden vernield en een aantal mensen liep verwondingen op waarvoor ze naar het ziekenhuis moesten. De kerken werden overvallen door een groep extremistische moslims die “Allah is groot” riepen, nog geen week nadat in een naburige plaats een islamitische conferentie met extremistische sprekers had plaatsgevonden.

Bid om bescherming voor de christenen in Zuid-Ethiopië. Bid dat ze een getuigenis zullen zijn van de Heere Jezus.

Bron: Morningstar News

Foto: Eén van de verwoeste kerken (Kale Hiwot-gemeente)

Voor dood achtergelaten – Pakistan

De christelijke student Haroon Irfan uit Pakistan werd door medestudenten neergestoken. Hij ontsnapte ternauwernood aan de dood.

Nadat een islamitische studiegenoot zijn notitieboek had gepikt en dit boek na beklag bij een leraar in de rugzak van de medestudent werd teruggevonden, ontstak deze jongen in woede. Twee dagen hierna overviel hij met anderen Haroon op straat. Ze staken hem in zijn buik en lieten hem voor dood achter. “De aanval was zo erg dat één van Haroons nieren in twee stukken was gesneden”, aldus een lokale christen. Haroon werd opgenomen in het ziekenhuis en geopereerd.

Bid voor

Bid om gerechtigheid voor Haroon en om lichamelijke herstel. Bid dat hij een getuigenis zal zijn voor de mensen om hem heen.

Foto: Samenkomst van christenen in Pakistan

Situatie in Pakistan

Egyptisch meisje ontvoerd

In Egypte worden christenen als tweederangs burgers gezien, wat de deur opent naar onrecht tegen hen.

Vrouwen worden regelmatig – soms zelfs met betrokkenheid van de politie – het doelwit van ontvoeringen, waarbij ze gedwongen worden zich tot de islam te bekeren. Ook worden weduwen onder druk gezet een moslim te trouwen om het zo financieel wat beter te krijgen.

Bid om een spoedige terugkeer van het meisje. Bid om bescherming van onze zusters in Egypte.

Bron: International Christian Concern

Foto: Egyptisch meisje

‘Hoe meer vervolging, hoe meer groei’

In oktober 2018, bezocht ex-hezbollah strijder Daniel Shayesteh ons belgenland. Vandaag de dag is hij een radicale volger van Jezus en zet hij zich in om het evangelie te verkondigen onder moslims. Tijdens zijn bezoek aan België deelde hij wat over de vervolging in Iran en in andere moslim landen.

Open deuren

Vandaag de dag is Iran het enigste land dat geregeerd word door een Islamistische Theocratie. Vandaag de dag zien we echter dat het Iraanse volk hier niet meer tevreden mee is. Ze hebben geen vertrouwen meer in hun islamitische regering en willen de Islam buiten. Het is dankzij deze ontgoocheling dat er nieuwe deuren geopend zijn voor het evangelie van Christus. Via de TV en het internet komen vele moslims tot bekering en groeien de huiskerken in Iran aanzienlijk. De overheid vecht echter terug vechten met alle mogelijke middelen om Gods opwekking te stoppen.

Vervolging in Iran

In dit offensief beleid tegen het christendom zijn al vele christenen gestorven en tientallen christenen zitten lange gevangenisstraffen uit. Huiskerken zijn in het land verboden en in de geregistreerde kerken die zijn toegestaan, mag geen Farsi gesproken worden, de moedertaal. Met name christenen met een moslimachtergrond lopen groot gevaar.

Dr. Daniel verteld ons over de vervolging in Iran. Bekijk de video:

Hoop

Desondanks de vervolging in Iran, is het christendom de afgelopen jaren explosief gegroeid. De cijfers variëren van enkele honderdduizenden tot een miljoen christenen. “Hoe meer vervolging, hoe harder de kerk groeit’’, zegt Daniel Shayesteh. “Mensen vragen zich af wat er mis is met het christendom en gaan zich er uit nieuwsgierigheid juist in verdiepen. Wat ook meespeelt is dat Iraanse ex-moslims die in het westen wonen erg uitgesproken zijn in het delen van hun geloof, ook via social media. In Iran zelf trouwens ook. Bekeerlingen vinden het lastig om over het geloof te zwijgen en zijn vaak bereid er een hoge prijs voor te betalen. “Er is een vruchtbare voedingsbodem voor het Evangelie en de groei van de kerk zal doorgaan. Dat geeft hoop voor de komende jaren.”

Daniel Shayesteh richtte in Australië de organisatie Exodus from Darkness op. Via deze organisatie maakt hij onder andere christelijke tv-programma’s die in islamitische landen worden uitgezonden via satelliet en internet. In veel programma’s gaat Daniel in op de verschillen tussen het christendom en de islam. Veel moslims leren via de programma’s Jezus kennen.

Mee helpen?
Hulp aan Verdrukte Kerk steunt Daniel in deze bediening. Wilt u dit ook?
Naast u gebed mag u steeds een gift overmaken met vermelding: IRAN

STEUN

Benieuwd naar het getuigenis van Daniel? Lees het HIER

Van Terrorist naar Evangelist

Hij stond aan de wieg van de islamitische terreurorganisatie Hezbollah en was vervuld met haat tegen joden en christenen. Ruim dertig jaar later is de Iraanse Daniel Shayesteh een evangelist die moslims in Iran, maar ook in andere islamitische landen probeert te overtuigen van de waarheid van het Evangelie.

Ex-Hezbollah-strijder op de bres voor het Evangelie

Daniel groeide op in een doorsnee islamitisch gezin. Hij kon goed leren en zijn ouders investeerden daarom flink in hem. Hij werd het religieuze uithangbord van de familie. “Ik leerde snel de Arabische taal om de Koran te lezen en voor te kunnen dragen. Omdat slechts weinigen dit kunnen, werd ik uitgenodigd om bij religieuze ceremonies uit de Koran voor te lezen. Ik werd al snel een bekendheid en mensen keken tegen me op.

“Op het briefje stond: je zult christen worden. Ik schrok en schaamde me vreselijk!”

Toekomst

Hoewel hij een grote afkeer had van het christendom, werd Daniel al op jonge leeftijd op een opmerkelijke manier geconfronteerd met Jezus. “Ik was twaalf jaar en speelde met andere jongens. Een van hen nam een vel papier en deelde het in zeven stukjes. Op elk papiertje schreef hij iets. Vervolgens werden alle papiertjes in elkaar gevouwen, in een doos gestopt en goed door elkaar geschud. Iedereen moest een papiertje uit de doos halen. Op het papiertje stond geschreven wat je toekomst zou zijn. Toen mijn vrienden de papiertjes openden, stond er: je wordt leraar. Of: je wordt legerofficier. De volgende zou burgemeester worden. We klapten en hadden veel lol met elkaar. Toen ik aan de beurt was en het briefje opende, stond er: je zult christen worden. Ik schrok en schaamde me vreselijk, want ik stond bekend als een religieuze jongen. Ik werd erg boos en schreeuwde tegen mijn vriend die de briefjes had geschreven: ‘Ik ga je afmaken.’ Hij begon te huilen en antwoordde: ‘Je hebt dat briefje toch zelf gepakt? Je hebt ook kunnen zien dat ik de papiertjes goed door elkaar heb geschud.’ Hij had gelijk. Ik ben weggelopen en ging in een hoekje zitten huilen.”

Radicaal

Daniel studeerde aan de universiteit en ontwikkelde zich tot een radicale moslim. Het is de tijd waarin Ayatollah Khomeini de geestelijk leider was van Iran. Daniel had aanvankelijk veel respect voor hem. “Ik wijdde me volledig aan hem toe en beloofde samen met mijn vrienden elke Iraniër radicaal te maken en de islam over de hele wereld te verspreiden.” Het grote enthousiasme voor Khomeini verdween toen bleek dat de geestelijk leider zijn beloften niet nakwam. Daniel werd al snel een vijand van het regime en moest vluchten naar Turkije. Zijn vrouw en drie kinderen liet hij in Iran achter

Daniel trainde jonge mannen en vrouwen in militaire tactieken en in het maken van zelfmoordbommen.

Opgelicht

In Turkije probeerde Daniel een nieuw leven op te bouwen. Na twee jaar bezocht hij er een kerk. “Ik was op zoek naar een voormalige zakenpartner die me had opgelicht. Hij was er met mijn geld vandoor gegaan en naar Duitsland gevlucht. Hij kwam wel eens in die kerk en ik hoopte er informatie over hem te krijgen. Voor de eerste keer in mijn leven ging ik naar een kerk. De christenen daar beloofde me te helpen en moedigden me aan om terug te komen..  Ik miste geen enkele zondag. Lachend: ‘vanwege mijn geld’.

“Voor mij waren christenen lelijke, immorele en onreine mensen.”

Daniel en zijn vrouw Mary voor hun bekering.

Droom

“Op een nacht droomde ik van een aardbeving met vuur en wind. Ik was op dat moment in het huis van mijn vader. Het was erg beangstigend. Huizen werden vernietigd en mensen stierven. Ik riep tegen God: ‘Laat me niet sterven alstublieft. Help mij. Toen zag ik een licht en hoorde een stem die zei: ‘Ik ben Jezus en Ik zal je helpen. Ga uit je vaders huis.’  Ik rende naar buiten en toen stortte het huis in elkaar. Toen ik wakker werd, besefte ik dat het een droom was. De zondag erop preekte de dominee over het huis op de rots. Alles wat ik in de droom gezien had, kwam in de preek voorbij. Ik begreep dat ik afscheid moest nemen van alle tradities die ik van mijn voorvaderen geërfd had.”

Bekering

Daniel bekeerde zich tot het christendom en kort hierna kon zijn vrouw ook naar Turkije komen. Zij leerde Jezus ook via een droom kennen. Met hun drie kinderen vertrokken ze in 1991 naar Australië, waar Daniel een bediening kreeg om via de media moslims te bereiken met het Evangelie. Dit levert bedreigingen op, maar het maakt hem niet bang. “Zolang God me wil gebruiken om moslims over Gods liefde te vertellen, zal me niets overkomen. Als het anders is, dan is het ook goed.”

Daniel en zijn gezin na hun bekering

Achter Jezus aan!

Daniel reist nu de wereld rond met zijn getuigenis en stichtte de organisatie Exodus From Darkness die zicht focust om het evangelie onder moslims te brengen. In 2018 bezocht hij enkele kerken in België en vertelde zijn verhaal. Ook verteld hij meer over de vervolging in Iran en andere moslim landen. Lees HIER meer en bekijk de video.

Meer getuigenissen als deze?

Elke maand delen wij een getuigenis als deze in ons gratis maandblad: De STEM der martelaren. Als u wilt, kunt u deze thuis ontvangen in uw brievenbus.

Kerk aangevallen door Boko Haram – Kameroen

Midden in de nacht van 17 januari 2019 is het dorpje Tourou, in het Extreme-Noorden van Kameroen, aangevallen door Boko Haram. Het christelijke dorpje ligt aan de grens van Nigeria en heeft al enige tijd bedreigd door de islamitische terreurgroep. Deze aanval was duidelijk gericht op de kerk.

De terroristen wisten de voorgangers precies wonen en vernietigde alles wat op hun weg kwam. Zowel het kerkgebouw als verschillende huizen van christenen werden volledig afgebrand. De inwoners van Tourou vluchtte de bergen in en keken van op afstand hoe al hun bezittingen in rook opgingen. De aanval duurde in het totaal drie uur lang.

Eén van de voorgangers vertelt ons: “Boko Haram arriveerde aan ons huis en bevalen ons naar buiten te komen. Daarna confisqueerde ze alle waardevolle bezittingen zowel als etenswaren en zetten ons huis in brand.”

De schade

Wanneer de rust terug keert, wordt de schade pas duidelijk. Er zijn verschillende gewonden, enkele vermisten maar gelukkig zijn er geen doden gevallen. De materiele schade is echter wel groot. Brommers, huizen, etenswaren en auto’s zijn vernietigd. Ook de lokale school en het medisch centrum zijn gedeeltelijk afgebrand

Dit is een harde klap voor de christenen in dit dorp. De meeste zijn alles kwijt. Sommige christenen zijn dakloos, de kinderen kunnen niet meer naar school, er moet eten worden voorzien,….
Onze partners zijn ter plaatse om de slachtoffers te helpen en het nodig te doen, maar de nood is groot.

Bid voor de vervolgde kerk hier in Tourou en dank God dat er niemand gestorven is.


Hulp nodig!

We hebben uw hulp nodig om deze broers en zussen te steunen. Met uw gift en gebed kunnen we onze familie in Tourou het nodige geven om hun leven terug op te bouwen.

STEUN