Postbus 10.000, 2620 Hemiksem info@hvk-aem.be +32 3 887 82 42

Petr Jasek zat veertien maanden in een Soedanese cel

“De Heilige Geest leerde me wat het betekent te wachten”

Ze noemden hem vies varken of vuile rat. Ze sloegen hem met een stok op zijn schouders, vingers en in zijn maag. Ze lieten hem lang staan of uren zitten met gekruiste benen. Hij moest hun kleren wassen en de wc schoonmaken met zijn blote handen. Petr Jasek, christen uit Tsjechië zat in Soedan gevangen met IS-jihadisten als celgenoot. Ondanks de marteling en vernedering ervoer hij een diepe vrede, zoals hij nog nooit had meegemaakt.

Twee jaar eerder had Petr Jasek een droom, waarin hij in een gevangenis leek te zitten. “Ik zag duidelijk een zware metalen deur, gelig-wit met een klein raampje erin. Ik hoorde duidelijk de klik van de deur toen hij gesloten werd. Ook zag ik in mijn droom dat ik gevangen zat op het moment dat mijn dochter afstudeerde aan de medische faculteit. De droom verontrustte me maar ik wilde het niet delen, zelfs niet met mijn vrouw. Later vergat ik de droom. Maar op het moment dat ik in de cel werd gezet, wist ik het weer. De deur zag er precies hetzelfde uit. Ik denk dat de Heere me al lang van tevoren heeft voorbereid.”

Petr Jasek bezocht vele landen in Afrika om de vervolgde kerk te steunen.

Petr Jasek, regiomanager Afrika van Voice of the Martyrs, een zusterorganisatie van HVK, reisde in december 2015 naar Soedan om na te gaan hoe de situatie daar voor christenen was. “Een Soedanese voorganger toonde me foto’s van verwoeste kerken, vernield op bevel van de regering. Dat alarmeerde me.” Soedan is streng islamitisch en wordt geleid door Omar Al-Bashir, door het Internationaal Strafhof in Den Haag aangeklaagd voor oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid in Darfur.

Brandwonden

In Soedan ontmoet Petr Jasek christenen. Ook schenkt hij geld voor medische hulp aan een christelijke student die ernstige brandwonden had opgelopen tijdens een demonstratie. Nadien vertrekt hij naar de luchthaven.

Hij heeft zijn boardingpass al als hij plotseling op zijn schouder wordt getikt door iemand van de Soedanese veiligheidsdienst. Jasek denkt aan een routinecheck, maar ziet dat het serieus wordt als uit foto’s blijkt dat hij elk moment van zijn verblijf gevolgd is. Hij wordt overgebracht naar een gevangenis in de hoofdstad Khartoem.

Jasek blijft rustig. “Ik was de hele tijd aan het bidden, zelfs al toen ze mijn spullen doorzochten. Op de een of andere manier was de klik een bevestiging dat de Heere me had gewaarschuwd had voor deze situatie.”

Islamitische gebedsoproep

In de eenpersoons cel waarin hij terechtkomt, liggen zes mannen die vijf keer per dag hardop bidden en hardop of zingend uit de Koran lezen. Zijn celgenoten gebruiken Jasek als slaaf. „Ik dacht de hele tijd aan Jezus en wat Hij ervaren had, en loofde en eerde God. Ik zag Hem duidelijk voor me en ervoer de grootste vrede ooit.”

Zijn celgenoten gebruiken hem als slaaf: hij moet hun kleding wassen en met blote handen de wc schoonmaken. Ook laten ze hem lang staan of zitten en slaan ze hem met een houten stok. “Ik dacht de hele tijd aan Jezus en wat Hij ervaren had, en loofde en eerde God. Ik zag Hem duidelijk voor me en ervoer de grootste vrede ooit. Tijdens de mishandelingen bad ik zelfs voor mijn familie en andere gevangenen.”

Niet boos

Jasek is niet boos op de moslimextremisten die zijn leven bedreigden. Hij kijkt terug zonder haat. “Op het moment dat ik God loofde en eerde, gaf God me de troost en kracht om niet terug te slaan toen ze mij sloegen. Het was een bovennatuurlijke kracht die ik kreeg om dit te verdragen.”

Ik huilde

Op een avond werden er veertien jonge Eritreërs gearresteerd, vanwege het illegaal oversteken van de grens. Een innerlijke stem spoorde mij aan hen het Evangelie te vertellen. Ik vertelde hen dat ik vroeger wilde vluchten uit mijn land vanwege het communisme, maar dat God daar een taak voor mij had. Zeker twee van hen bekeerden zich. Ik huilde. Ik weet zeker dat ik een aantal terugzie in de hemel. Ik kreeg vrede, dankte God en zag duidelijk dat Hij een opdracht voor me had. Ik stopte met mijn waaromvragen en begonnen te bidden: hoe wilt U mij gebruiken?”

Nog een les die Petr leerde: “In het westen zijn we gewend aan ‘instant-christendom’. Je bidt en ontvangt het meteen, right now in de naam van Jezus. Maar de Heilige Geest liet me zien wat het betekent te wachten op de Heere en zijn nabijheid te zoeken.

Kapel

Soms heeft Jasek contact met de Soedanese broeders die samen met hem zijn opgepakt. “Als we konden, riepen we elkaar bijbelverzen toe. In één gevangenis konden we zelfs de hele dag samen doorbrengen. Er was een kapel waar we om de beurt preekten voor gevangenen. Zo preekte ik over Johannes 15, over Jezus als de ware wijnstok. Sommige bijbelpassages had ik al vaak gelezen, maar de Heere ontsloot de teksten. Het was een onvergetelijke tijd. We baden niet meer om vrijlating maar wisten dat we er moesten zijn om het Evangelie te brengen, jonggelovigen te bemoedigen en het werk te doen dat God had voorbereid.”

Hongerig

Jasek zat in vijf gevangenissen.  Na maanden gevangenschap krijgt Petr eindelijk een Bijbel. “Ik had er al vaker om gevraagd, omdat moslims wel een Koran hadden, maar ik werd uitgelachen. De Tsjechische ambassadeur had een Bijbel meegebracht en tot mijn verrassing mocht ik die houden. Ik stond bij het celraam voor licht en kon zo de Bijbel lezen tussen acht en vier uur. Ik las van Genesis tot Openbaringen in drie weken, zo hongerig was ik naar het Woord. Omdat ik geen pen of papier had, kerfde ik verzen in de muur om te onthouden. Dit was een bijzondere tijd voor mij en God gebruikte deze om mezelf op te bouwen.

Petr wordt beschuldigd van onder meer spionage, waarop levenslange gevangenis of de doodstraf staat. “Toen ik hoorde over een mogelijke doodstraf, dacht ik aan het vers waarin Jezus na zijn opstanding aan Petrus driemaal vraagt: Hou je van mij? Daarna zegt hij: toen je jong was, ging je waar je wilde, maar nu je ouder bent, zal je geleid worden naar plaatsen waar je niet wilt zijn (naar Joh 21:18). Ik ging door met God te prijzen en met het systematisch uit mijn hoofd leren van bijbelverzen. Want ik wist niet hoe lang ik mijn Bijbel zou hebben.”

Petr’s bijbel die hij ontving in de gevangenis. Hij schreef vele lessen op die God heb leerde in de gevangenis.

Vrij

Onverwacht komt Jasek vrij, na een bezoek van een Tsjechische minister aan Soedan. Enkele seconden voor zijn vrijlating leest Petr Psalm 126:1,2. Meteen daarna kwam de gevangenisdirecteur: ‘Petr, je wordt vandaag vrijgelaten.’

Petr Jasek leerde hoe belangrijk het is te bidden voor de families van gevangen christenen. “We waren het er alledrie over eens dat niet wij degenen waren die het meest leden, maar onze families. Wij wisten in welke situatie we ons bevonden en wij waren met God. Maar onze families hadden geen enkele informatie. Voor hen was het heel belangrijk te weten dat christenen wereldwijd aan het bidden waren. Voor de gevangenen bid ik niet alleen om hun vrijlating, maar ook dat de Heere hen de bovennatuurlijke vrede uit Fil 4:7 geeft. Want als gevangenen deze vrede hebben kan hen niets overkomen.”

Intussen zijn ook de voorgangers en medegevangenen Hassan Abduraheem en Abdulmonem Abdumawla vrijgelaten. Prijst de Heer!

Petr Jasek samen met zijn vrouw en kinderen.

Meer getuigenissen en verhalen als deze lezen?

Abonneer je dan op ons gratis maandblad ” de STEM der Martelaren”

Geef je op

Volg ons en deel:

Geef een reactie